آیات غمزه

ای نوبهار چشم به راه تو مانده ایم

دلواپس فروغ نگاه تو مانده ایم

اینگونه در غروب غریبانه غرور

یاد طلوع گاه به گاه تو مانده ایم

در گیر و دار وحشت این قرن سرب و دود

مجنون چشم های سیاه تو مانده ایم

ای مرد، مرد همسفر لحظه گذر

در سایه خیال پناه تو مانده ایم

این شهر را خسوف مداوم گرفته است

تنها به شوق صورت ماه تو مانده ایم

اینجا تمام رهگذرانش غریبه اند

ای نوبهار چشم به راه تو مانده ایم