آیات غمزه

دفتر شعر مجازی؛ بخواه دفتر اشعار و راه صحرا گیر/ چه وقت مدرسه و بحث کشف کشاف است

ای فرزند جنوب
ساعت ۱۱:۳٢ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٦ امرداد ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: شعر سپید، شعر آزاد ، شعر مقاومت اسلامی

سالروز جنگ سی و سه روزه مجاهدین حزب‌الله لبنان با نظامیان اسرائیلی را تازه پشت سر گذاشته‌ایم...
پس در این‌باره حرف زیادی نمی‌زنیم و شعر «احمد مطر»، شاعر شهیر و مردمی عراقی را می‌خوانیم که برای سیدحسن نصرالله سروده شده است: ای فرزند جنوب!

این شعر را با ترجمه سیدمحمدجواد شبّر و ویراستاری ادبی علی‌محمد مؤدب بخوانید:
 


 
تمامی لحظات
جز لحظة ولادت تو
سایه‌هایی هستند بر پلیدی‌های زمان
تمامی زمین‌ها
جز زمینی که تو بر آن راه می‌روی
خشت‌هایی هستند
که از قصر غیرتی آواره افتاده‌اند
پیش از آن که تو
جامة وجود بپوشی
ما خاکستری بیش نبودیم
رنگ‌های ما
پیش از آن‌که تو آفتابی شوی
سیاه بودند
معنا
پیش از ‌آن‌که تو در معنای آن
آتش آغاز را بدمی
خطی از دود بیش نبود
پیش از تو، بزرگواری دل نداشت
پیش از تو، آب آبرویی نداشت
پیش از تو، زبان ارجمندی بریده بود
خوبی پیش از تو چیزی نداشت،
ای فرزند جنوب!
و هنگامی که تو به دنیا آمدی
ثروتمند شد
*
دیگر ساعت هم نمی‌دانست
ساعت چند است
تا این که قلب تو
درس تپیدن را به ساعت آموخت
دیگر زمین هم
از حرکت می‌ترسید
تا این‌که جهش‌های خون، در قلب تو
حرکت را به زمین آموخت
خورشید از این پس سرگردان نخواهد بود
و در نور چشمان تو
راه خود را خواهد یافت
و به چاه نخواهد افتاد
اکنون او گام بر می‌دارد
بی‌آن‌که از اطراف خود بهراسد
و جای پای تو را دنبال می‌کند
هر گاه که گام در راهی بگذاری
در پیشانی‌ات نور مسکن دارد
امروز هر چهار جهت، جنوب است
ای فرزند جنوب!
خورشید از کدام‌سو غروب کند؟
دیگر حتی شب
از سیر در شب می‌هراسد
و هر سو که می‌رود
دو ستاره می‌بیند
دو ستاره که اشک دو چشم توست
هنگام
که خواب‌آلودگان چشم بسته‌اند
گردان‌های سیاه‌پوش
به یاری تو خواهند آمد
و روزگار
از سکوت و خفت
توبه خواهد کرد...
دهان درد از تبریک گفتن وا خواهد ماند
طبل کوچک، با صدایی بلند
کوبیده خواهد شد
صاعقه‌ای آسمان را خواهد شکافت
و خطوط آتش
امتداد خواهد یافت
*
آنک، بزرگواری دلاوران توست
که در هر سرود و سخن جاری‌ست
زیر گام های تو
جشنوارة خون برپا خواهد شد
ای فرزند جنوب!
خود را در مقابل اعراب کوچک نکن
و این قوم خاکستر را
با نعلینت پس بزن
کسی از این قوم بر تو منتی ندارد
به زبان با تواند و دل‌هاشان خنجر خیانت است
چون شترانی به هم پیوسته
ذلیلانه راه می‌روند
دست تو را می‌فشرند و
پیمان تو را زیر پا می‌گذارند
با تو تا لبة پرتگاه آمدند
و آنجا رهایت کردند
تو از آنان روی برگرداندی
تا ما را زنده کنی با قلب مهربانت
چگونه بر تو منت می‌گذارند؟
آیا دزد
بر آن‌که جامه اش را ربوده منتی دارد؟
آیا شکست‌خوردة بزدل
نصیبی از شکوه پیروزی دارد؟
*
ای فرزند جنوب!
هرگز با غیرت تو هم‌نوا نخواهند شد
فاسقانی که در مسابقة زنا اول شدند
شعبده‌بازان زنایند و روباهان زنا
بازی‌شان زناست
و در زشتکاری
اعجاز کرده‌اند
شگفتا، کسی که زشتی‌هایش را
زیبا می‌نماید
در شگفتم که چگونه
خداوند زیبایی‌ها
مخلوقاتی چنین کریه آفریده است
که از نوک پا تا فرق سر
کیسه‌های زباله‌اند
که لب و دهان دارند
هر یکی‌شان در سرزمینش
به نیکوترین تعبیر، کرمی بیش نیست
خواهند گفت که تو
به دستور دیگری می‌جنگی
و خواهند گفت
که تو به شورای امنیت دلگرمی
به آنان بگو
شورای امنیت
هزاران قطعنامه دارد
برای حمایت از شکم‌های شما
پس چرا نتوانسته است ننگ را از شما پاک کند؟
به آنان بگو
شما پیش‌تر
تمام  امنیت را
از شورای امنیت گدایی کردید
پس چرا چون من در امان نیستید؟
به آنان بگو
فقط جوشاندن، میکروب‌ها را می‌کشد
به آنان بگو
بذر پیروزی تنها در میدان‌های نبرد می‌روید
به آنان بگو
شما متهمید
*
ای فرزند جنوب!
به باد اجازه دادی بوزد
بعد از آن‌که وجودش را تأیید کردی و مشروعیت بخشیدی
اینک صدای طبل پیروزی‌ست
که به گوش می‌رسد
از میلیون‌ها پنجره
*
ای فرزند جنوب!
روی اعراب حساب نکن
و آنان را چون زنانی ناشزه
طلاق بده
و بگو که وقت‌تان به سر آمد
شما تازه سینه‌خیز به راه افتاده‌اید
در حالی‌که من
دیری‌ست شتابان می‌تازم
و از حدود پرواز هم فراتر رفته‌ام
من غدة سرطانی را درآورده‌ام
و بهبود یافته‌ام
در حالی‌که شما هنوز
در سلول‌های سرطانی زندگی می‌کنید
من پایگاه شرارت را
در سرزمینم نابود کرده‌ام
در حالی‌که
در سرزمین‌های شما هنوز
شرّ
بیست پایگاه دارد.

 
احمد مطر

 
منبع: لوح