آیات غمزه

دفتر شعر مجازی؛ بخواه دفتر اشعار و راه صحرا گیر/ چه وقت مدرسه و بحث کشف کشاف است

و بعد ِ مردنمان تا معـــــاد خندیدیم/ سعید حیدری
ساعت ٤:٤٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٤ آذر ۱۳۸٧  کلمات کلیدی: غزل ، سعید حیدری

من و تو آنشب، خیلی زیاد خندیدیم
درست مثل ِ دو موجود شاد خندیدیم

کتابهای ِ کم وبیش خوانده را بستیم
و بعد ، مثل ِ دو تا  بیســواد خندیدیم

برای ِ اینکه به یکدیگر اعتماد کنیم
کمی به فلسفه ی اعتماد خندیدیم

خدا اجازه نمی داد ما به هم برسیم
من و تو هم عوض ِ انتقاد خندیدیم

زمین تصادفاً آنشب درست می چرخید
دلیل داشت که آنشب زیاد خندیدیم

چقدر باد خودش را به پنجره می زد
چقدر آنشب از دست باد خندیدیم

بهشت را به همآغوشی خود آوردیم
و بعد ِ مردنمان تا معـــــاد خندیدیم ...

سعید حیدری